20 เรื่องราวน่ารู้ รอบรั้วมหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม

Home / เรื่องเล่ามหาวิทยาลัย / 20 เรื่องราวน่ารู้ รอบรั้วมหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม

มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม เป็นสถาบันระดับอุดมศึกษา ที่ทำการเรียนการสอนตั้งแต่ระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก ที่จะเน้นการผลิตบัณฑิตที่มีคุณลักษณะตรงตามความต้องการของสังคมในทุกสถานการณ์ รวมถึงการพัฒนาเทคโนโลยีและระบบสารสนเทศ ให้เป็นมหาวิทยาลัยที่มีมาตรฐานสากล อ่ะ!! ยังไม่หมดแค่นี้นะเรื่องน่ารู้ของที่นี้ เพราะยังมีให้เราได้อ่านกันอีกหลากหลายเรื่องเลย….

อ่านเลย! 20 เรื่องน่ารู้ มรภ.จันทรเกษม

– ก่อนที่จะมาเป็นมหาวิทยาลัยราชภัฎจันทรเกษม ที่นี้เคยเป็น “โรงเรียนฝึกหัดครูมัธยมแห่งแรกของประเทศไทย” มาก่อนด้วยนะ

– ปีพ.ศ. ๒๕๓๕ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ได้พระราชทานนามวิทยาลัยครูใหม่ว่า “สถาบันราชภัฏ” เมื่อวันที่ ๑๔ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๕ดังนั้นวิทยาลัยครูจันทรเกษมจึงได้เปลี่ยนนามใหม่เป็น “สถาบันราชภัฏจันทรเกษม”

– ในปีพ.ศ. ๒๕๔๗ พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏได้ประกาศใช้ มีผลให้ สถาบันราชภัฏจันทรเกษมยกฐานะเป็น “มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม”

– โรงอาหารที่เด่นที่สุดในมหาลัย ถูกเรียกว่า “หอส้มตำ” เพราะตัวอาคารออกแบบให้มีครกกับสาก ซึ่งขนาดต่างกันลิบลับ (สากใหญ่กว่าครกชนิดที่ถ้าเอามาตำจริงๆ สากจะยัดไม่เข้าครก) และบนหอส้มมีห้องกินข้าวติดแอร์ด้วย (คนเต็มตลอดศก)

– มีเพียงเด็กเอกศิลปกรรมเท่านั้น ที่สามารถโฉบจานข้าวลงมากินที่หน้าเอกได้ เพราะหอส้มตำนั้น (บางคนเรียกแค่ “หอส้ม” ก็รู้กัน) อยู่ตรงข้ามกับเอกศิลป์ฯชนิดที่เดินไม่ถึง 10 ก้าว (กินเสร็จก็เอาจานขึ้นไปเก็บบนหอส้มเหมือนเดิม) และเป็นอย่างนี้กันแทบทุกคน

– ตึก 15 ชั้น เคยมีข่าวเรื่องคนตายในลิฟท์ และห้ามนักศึกษาใส่รองเท้าแตะเข้าในอาคาร และลิฟท์ของตึก 15 ชั้น รอนานมาก ชนิดที่ว่าเดินลงจากชั้น 13 มาชั้นล่างสุดยังเร็วกว่า (แถมลิฟท์เปิดทีไรก็เต็มทุกที)

– ชั้น 15 ของตึกนี้ เด็ก ป.ตรี จะไม่ได้รับอนุญาตให้ขึ้นชั้น 15 (เคยโดนไล่ลงมาตอนขึ้นไปสเก็ตช์ภาพด้วยเหตุผลว่า ชั้น 15 เป็นเฉพาะของ ป.โท-ป.เอก)

– อาคารไม้เก่ามั่กๆ (ตอนยังไม่ถูกรื้อ) ของเอกศิลป์ฯ คืออาคารเรียนที่อยู่ในสุดของ มหา’ลัย เพราะอยู่ติดกับประตูทางออกด้านหลัง (ซอยเสือใหญ่) ใครจะเข้า-ออกประตูนี้ ยังไงก็ต้องเดินผ่านเอกศิลป์ฯ

– อาคาร 28 มีอีกชื่อว่า “ตึกพารากอน” เพราะอาคารทำด้วยกระจก เหมือนสยามพารากอน

– อาคาร 32 มี ยิมเนเซียม สนามบาสเกตบอล ขนาดใหญ่อยู่ ชั้นที่ 8 หลายคนไม่ค่อยรู้ ส่วนใหญ่มีแต่เอกพละไปเรียน

– อาคาร 29 ลิฟท์ปิดเร็วมากๆ และหนีบแรงด้วย เราเคยโดนแล้วร้อง อ๊าาาก เลย เจ็บ ว๊ะ ฮืฮื!!

– ช่วงฤดูหนาว (ประมาณ ธ.ค.) เอกศิลป์ฯ จะมีเทศกาล “Gift on the Moon” (แต่มักจะเน้นขายของกิน!!!)

– เซ็นทรัลลาดพร้าว และ เมเจอร์รัชโยธิน คือที่สิงสถิตย์ ของเด็ก มรภ.จันทรเกษม (เพราะอยู่ใกล้ที่สุด-ไปง่ายที่สุด)

– เป็นที่รู้กันดีสำหรับเอกศิลป์ฯ ว่าถ้าจะซื้ออุปกรณ์การเรียนที่เกี่ยวกับศิลปะทุกชนิดให้ได้ด่วนที่สุด ต้องไปร้าน ลิ้ม ข้าง รร. ไทยวิฯ

– เอกศิลป์ฯ มักจะมีสุนัขประจำคณะสืบทอดกันมาหลายต่อหลายรุ่น (ของรุ่นรหัส 41 ชื่อ “ไอ้หม้อ”)

– บ่อปลาบึกที่อยู่ตรงข้ามกับสนามบาส มักมีเต่า (ทั้งตัวเล็ก-ใหญ่) คลานขึ้นจากน้ำมาเดินป้วนเปี้ยนอวดโฉมบ่อยๆ

– สวัสดิการทั้งหลายแหล่ เช่น สนามกีฬา ห้องพยาบาล หอสมุด และอีกจิปาถะ ไม่มีนักศึกษาคนใดใช้บริการครบสักที (แต่เก็บค่าบำรุงสม่ำเสมอไม่ขาดสักเทอม)

– ในมหา’ลัย มีโรงเรียนสาธิตอนุบาลจันทรเกษม / โรงพยาบาลสัตว์

– ใครเรียนทันช่วงปี 46 จะรู้ว่าเป็นช่วงเปลี่ยนแปลงการปกครอง (จากสถาบันเป็นมหาวิทยาลัย) ปัจจุบันชื่อมหาวิทยาลัยราชภัฎจันทรเกษม แต่นักศึกษาจะเรียกชื่อกันสั้นๆว่า วิลัย ซึ่งไม่ได้มาจากคำว่ามหาวิทยาลัยแต่อย่างใด แต่มาจากคำว่าวิทยาลัยครูในอดีตต่างหาก

– ช่วงปี 49 เป็นช่วงพัฒนามหาวิทยาลัย ตึกใหม่ๆ งอกออกมาเพียบ (น่าเสียดายที่ไม่ได้ใช้เพราะจบก่อน คงได้แต่เหม่อมองดูความอลังการของตึกอย่างเหงาๆ “ทำไมไม่สร้างให้ทันรุ่นตูใช้ว้า…”)

——————————————————————

ที่มา : ไร้สาระนุกรม (อัพเดทเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2557)

ขออภัย!

ไม่อนุญาติให้แสดงความคิดเห็นในบทความนี้